Work-life balance
© Adobe Stock

Work-life balance – mit dla elit czy konieczność?

48 udostępnień
48
0
0
Work-life balance to równowaga między pracą zawodową a życiem prywatnym. Powinni o nią dbać zarówno pracodawcy, jak i pracownicy.

Są pracownicy, którzy życie podporządkowują firmie. Pozwalają się wykorzystywać przełożonym i współpracownikom, biorą na siebie więcej zadań, niż są w stanie wykonać, często zabierają pracę do domu. Codzienne nadgodziny, zarywanie nocy, aby przygotować prezentację lub raport, pracowanie także w weekendy, niechybnie odbije się na zdrowiu fizycznym i na psychice. To równia pochyła. Droga prowadząca nie do sukcesu, tylko do wypalenia zawodowego.

Czym jest work-life balance?

Wikipedia podaje, że „work-life balance to koncepcja zarządzania czasem, stawiająca za cel odnalezienie równowagi między pracą (kariera i ambicja) a życiem prywatnym (zdrowie, rozrywka, rodzina, duchowość). (…) Jest odpowiedzią na pojawiające się problemy społeczne, takie jak pracoholizm czy wypalenie zawodowe. Ideałem jest stan, w którym wszystkie działania są zgodne z naszymi podstawowymi wartościami i służą naszej wizji i celom”.

Koncepcja work-life balance narodziła się na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. Wtedy to amerykańscy naukowcy, pracodawcy, pracownicy działów personalnych zauważyli, że mimo wydłużającego się czasu poświęconego na pracę zawodową nastąpił spadek produktywności. Pracownicy stali się mniej kreatywni i zaangażowani w wykonywane działania, częściej chorowali. Po analizach uznano, że odpowiada za to brak harmonii życiowej.

Ile i jak powinniśmy pracować?

Większość z nas ma umowy na 40-godzinny tydzień pracy, a pracodawcy oczekują, że będziemy wykonywać swoje obowiązki w określonych godzinach, np. od 8 do 16. Jest to uzasadnione, jeśli pracujemy w zespołach lub mamy kontakt z klientami. Jednak wielu pracowników wykonuje zadania samodzielnie i przedstawia do akceptacji dopiero gotowy „produkt” – opracowaną strategię, raport, artykuł. Jeśli wolą pracować w innych godzinach, np. wcześnie rano, powinni dostać taką możliwość. Niektóre zagraniczne firmy testują sześciogodzinny dzień pracy lub skracają tydzień pracy do czterech dni. Okazuje się, że przynosi to pozytywne rezultaty, ponieważ wypoczęty i zrelaksowany pracownik może w krótszym czasie wykonać więcej zadań. Jest zmotywowany do wydajnej pracy, łatwiej mu się skoncentrować. Jednocześnie może być bardziej kreatywny, co w wielu zawodach jest kluczem do sukcesu. Większa liczba przepracowanych godzin nie oznacza, że zrealizowane zostanie więcej zadań, ponieważ wypoczęci pracownicy są bardziej produktywni.

Czerpanie satysfakcji z życia

Odpowiednio rozkładając czas i energię na pracę i życie prywatne, możesz osiągnąć większą satysfakcję z życia. Jeśli wykonujesz zadania w miejscu pracy i/lub w czasie na nią przeznaczonym, czujesz zadowolenie. Po pracy (lub przed nią) realizujesz swoje pasje, np. uprawiasz sport, grasz w amatorskim teatrze, pielęgnujesz zioła lub kwiaty w ogrodzie. W każdej z tych dziedzin ciągle pojawiają się nowe informacje, możliwości, więc czytasz, sprawdzasz, eksperymentujesz – zdarza się, że z sukcesem. Dzięki temu zdobywasz nowe umiejętności, co zwiększa Twoje poczucie satysfakcji, ale także Twoją wartość dla pracodawcy.

Coraz częściej młodzi ludzie preferują work-life blending. Uważają, że nie powinno się stosować podziału na życie prywatne i zawodowe. Według nich praca ma stanowić przedłużenie życia prywatnego oraz być przyjemnością, a nie przymusem. Nie są zainteresowani umowami o pracę i  sztywnymi godzinami przesiadywania w biurze. To świadomy wybór – chcą realizować pasje, czerpać z tego radość, dlatego współpracują z kilkoma firmami. Sprzedają swoją wiedzę i umiejętności związane z ich zainteresowaniami. Jest to ich sposób na życie, choć często poświęcają na pracę wiele godzin w ciągu dnia i pracują w weekendy.

Dlaczego pracodawcy powinni dbać o work-life balance swoich pracowników?

Pracodawcy dbający o pracowników są dobrze oceniani na rynku pracy. Łatwiej im przyciągnąć do siebie najlepszych specjalistów i zatrzymać ich w firmie. A zmotywowany, lojalny zespół to wartość, która przekłada się np. na zmniejszenie kosztów związanych z rekrutacją. Pracownicy bowiem niechętnie rozstają się z firmą, która o nich dba, a jeśli zespół należy powiększyć lub uzupełnić, łatwo znaleźć chętnych.

Prawie wszyscy pracodawcy mogą realizować koncepcję work-life balance poprzez wprowadzenie elastycznych form pracy (umowy cywilnoprawne, home office lub model mieszany, tzn. praca w firmie, ale uwzględniająca możliwość pracy w domu dzień lub dwa w tygodniu) lub elastycznego czasu pracy (skrócony czas pracy, praca w preferowanych przez pracownika godzinach).

Ważnym aspektem jest budowanie klimatu przyjaznego osobom łączącym role zawodowe i rodzinne. W większych zakładach pracy, zwłaszcza w sferze budżetowej, organizowana jest opieka dla dzieci pracowników, np. tworzone są żłobki i przedszkola, mniejsi pracodawcy zgadzają się na pracę rodzica z domu, kiedy dziecko jest chore i potrzebuje opieki. Świadomość istnienia takiej możliwości jest ważna.

Jak możesz zadbać o work-life balance?

Osiągnięcie work-life balance:

  • jest mierzone Twoim poczuciem satysfakcji, a nie liczbą przepracowanych godzin;
  • nie oznacza sztywnego podziału na pracę zawodową i czas na życie prywatne (np. praca od 8 do 16);
  • jest możliwe na każdym stanowisku;
  • zależy głównie od Ciebie (pracodawca i współpracownicy oraz rodzina i przyjaciele mogą Cię jedynie wspierać).

Błędne jest pojmowanie, że work-life balance polega na ograniczeniu do wymaganego minimum czasu spędzanego w pracy, nieodbieraniu służbowego telefonu oraz nieorganizowaniu służbowych spotkań po godzinach pracy. W czasach komunikacji elektronicznej, kiedy prawie nie rozstajemy się z urządzeniami mobilnymi, rozdzielenie życia prywatnego i zawodowego może być trudne. Jeśli to ważne dla firmy i nie zdarza się często, powinniśmy odpowiedzieć na służbowego maila w weekend i spotkać się z klientem wieczorem. Ale nie powinniśmy też mieć wyrzutów sumienia, jeśli w godzinach pracy wypada krótka wizyta u lekarza.

Jedynie Ty możesz zadbać o właściwe rozłożenie akcentów między Twoim życiem zawodowym a prywatnym, o swoje dobre samopoczucie i właściwy rozwój. Zadbaj o swoje ciało, śpiąc wystarczająco długo, postaraj się codziennie być aktywny fizycznie (choćby kilka minut gimnastyki lub spacer), prawidłowo się odżywiaj. Ważne są dobre relacje z najbliższymi i współpracownikami, ale powinny być oparte na wzajemnym szacunku, staraj się być asertywnym. Określ, jak chcesz się rozwijać – zarówno na gruncie zawodowym, jak i prywatnym. Postaraj się wyznaczyć kierunek rozwoju osobistego i zawodowego – zaplanuj ścieżkę tego rozwoju i nią podążaj.

reklama
reklama
może Ci się spodobać

Wypalenie – zmora pracowników

Serwis money.pl pisze o problemie dotykającym aż 31 procent pracowników umysłowych w naszym kraju. Okazuje się, że niemal…

Na DESKterze online

Pracując z domu warto zadbać o ergonomiczny sprzęt, dzięki któremu pozycja siedząca przy komputerze nie wpędzi nas w…

Czy neurochirurg musi być odważny?

Prof. Mirosław Ząbek, kierownik Oddziału Neurochirurgii z Interwencyjnym Centrum Neuroterapii Mazowieckiego Szpitala Bródnowskiego w rozmowie z Focusem opowiedział…