© Adobe Stock

Rolfing – skąd się wziął? Co oznacza? Jak działa?

8 udostępnień
8
0
0
Istotą rolfingu jest wyrównanie i zrównoważenie struktury mięśniowo-powięziowej w celu optymalnego ułożenia segmentów ciała w stosunku do działania siły grawitacji, przywrócenia swobody ruchu i efektywności funkcjonalnej.

Metoda, znana również jako integracja strukturalna, jest terapią manualną, opartą na głębokiej manipulacji tkankami miękkimi i edukacji ruchowej. Integracja wypracowanych zmian ma długofalowo doprowadzić do utrwalenia korzystnego wzorca postawy i ruchu, a tym samym utrzymać ciało w stanie niewymuszonej, naturalnej równowagi.

Ida Rolf i grawitacja

Z zawodu biochemik w stopniu doktora, z pasji terapeutka wizjonerka. Ida Rolf poświęciła wiele lat pogłębiając wiedzę i praktykując z różnymi podejściami do pracy z ciałem i technikami manualnymi, szukając antidotum na problemy zdrowotne swoje i swojej rodziny. Szczególną uwagę poświęciła badaniu wpływu grawitacji na funkcjonowanie organizmu. Uważała, że: „Kiedy ciało zaczyna działać prawidłowo, siła grawitacji może przepłynąć. Następnie ciało samoistnie się leczy”. Stanowiło to istotę jej autorskiej, holistycznej terapii manualnej. Dr Rolf założyła instytut swojego imienia, który do dziś kształci terapeutów i realizuje kolejne projekty badawcze.

Kto powinien stosować rolfing?

Terapia koryguje wady postawy i niweluje chroniczne dolegliwości pleców, kręgosłupa, barków, ramion, szyi spowodowane brakiem równowagi napięć w ciele w trakcie wykonywania codziennych czynności.

Korzyści odczują także osoby zmagające się z chronicznym bólem, ograniczoną ruchomością stawów, sztywnością mięśni powstałą w wyniku kontuzji, operacji, chorób. Rolfing może być integralną częścią rehabilitacji pourazowej i pooperacyjnej.

Integracja strukturalna jest odpowiednia dla wszystkich, którzy chcą zredukować psychiczne napięcia w ciele i pozbyć się skutków chronicznego stresu, podnosząc tym samym integralność i świadomość funkcjonowania swojego organizmu.

Technika manualna zalecana także w profilaktyce prozdrowotnej w celu poprawy sylwetki, zwiększenia elastyczności i swobody ruchu, a także uzyskania lepszej równowagi i koordynacji.

10 sesji rolfingu – czego oczekiwać?

Proces terapeutyczny zaczyna się od 10 sesji podstawowych, które trwają od 60 do 90 minut i są podzielone odstępami od 1 do 3 tygodni, w trakcie których ciało ma czas na przystosowanie się do zmian.

  • Sesje 1–3: praca nad rozluźnieniem i zrównoważeniem powięzi powierzchniowej;
  • Sesje 4–7: praca z „rdzeniem”, czyli głębokimi warstwami tkanki powięziowej;
  • Sesje 8–10: integracja zmian oraz ugruntowanie wzorców płynnego ruchu i zachowania równowagi.

W trakcie zabiegu pacjent w bieliźnie leży na stole, a terapeuta używa palców, kostek, dłoni, łokci do wywierania nacisku na wybrane obszary ograniczeń w obrębie tkanki łącznej.

Po okresie integracji można kontynuować terapię na bardziej zaawansowanym poziomie, podejmując tzw. sesje dostrajania, rekomendowane co pół roku.

reklama
reklama
może Ci się spodobać