© Adobe Stock

Psychoterapia systemowa | Przegląd

11 udostępnień
11
0
0

Wychodzi z założenia, że postępowanie człowieka i jego stan psychiczny powinny być rozpatrywane przez pryzmat wzajemnych zależności i powiązań środowiska, w którym jednostka funkcjonuje. Traktuje rodzinę jako coś więcej niż sumę poszczególnych członków, wykorzystując modele bazujące na podejściu systemowym, takie jak używane w teorii gier czy cybernetyce.

Systemowa terapia rodzinna wywodzi się z lat 50. XX w.

Główni twórcy i ich wkład w nurt systemowy to:
  • Ludwig von Bertalanffy – Ogólna teoria systemów
  • Gregory Bateson – Koncepcja „podwójnego wiązania”
  • Salvador Minuchin – Strukturalna terapia rodzinna
  • Murray Bowen – Teoria systemów rodzinnych.
Psychoterapia systemowa – główne założenia w 7 punktach:
  1. Stan psychiczny i funkcjonowanie jednostki są bardziej skorelowane z jej miejscem w układzie powiązań systemowych niż z właściwościami intrapsychicznymi.
  2. Zaburzenie równowagi w działaniu systemu nawet przez jeden czynnik może mieć różne konsekwencje dla każdego członka danej grupy.
  3. Poprawa relacji w danym środowisku następuje poprzez wyznaczenie norm postępowania, ustalenie struktury wzajemnych powiązań oraz wypracowanie efektywnej komunikacji.
  4. System ma dynamiczną strukturę, wzajemne relacje rozwijają się i zmieniają na poszczególnych etapach życia, role są przedefiniowywane, granice są przesuwane, a nowi członkowie dopasowują się do układu.
  5. Każde środowisko jest określone przez granice zewnętrzne i wewnętrzne, które powinny być korzystnie zbalansowane – z jednej strony chronić integralność i niezależność grupy przed otoczeniem, a z drugiej pozwalać na swobodną wymianę informacji i energii.
  6. Postawa terapeuty jest pełna szacunku i neutralna dla każdego członka grupy. Ma charakter dyrektywny – terapeuta jest ekspertem, który identyfikuje zaburzenia, analizuje je i jest katalizatorem planowania i wprowadzania modyfikacji.
  7. Myślenie cyrkularne – reakcje w rodzinie działają na zasadzie sprzężenia zwrotnego, a nie związku przyczynowo-skutkowego. Każde zachowanie jest reakcją na poprzednie, ale jednocześnie wzmacnia je i stanowi bodziec do kolejnego zdarzenia.
Kto najbardziej skorzysta z terapii systemowej?

Podejście systemowe najlepiej sprawdza się w terapii grupowej dla par, małżeństw, rodzin, których wzajemne relacje zostały zakłócone z następujących powodów:

  • zaburzenia odżywiania (np. anoreksja, bulimia, ortoreksja)
  • zaburzenia psychiczne i emocjonalne (np. schizofrenia, autyzm, ADHD, depresja)
  • konflikty rodzinne (np. dotyczące podziału obowiązków, zarobków, oczekiwań)
  • problemy wychowawcze (np. wagarowanie, agresja, izolacja)
  • uzależnienia (np. alkoholizm, lekomania)
  • patologie (np. przemoc fizyczna i psychiczna, rozpad więzi)
  • kryzysy (np. śmierć lub choroba w rodzinie).
Czas trwania terapii

Leczenie zwykle zajmuje od kilku tygodni do około roku, a sesje odbywają się z częstotliwością co dwa lub trzy tygodnie. W miarę postępu w terapii przerwy między nimi robią się coraz dłuższe. Pojedyncze spotkanie ma umożliwić efektywną pracę zespołową, dlatego trwa od 60 do 90 minut.

może Ci się spodobać
Katarzyna de Lazari Radek

O szczęście trzeba zabiegać

Filozofka i etyczka dr Katarzyna de Lazari-Radek przekonuje, że ważne jest, by mówić o szczęściu, dbać o drobne przyjemności, bo to może ułatwić nam przetrwanie trudnego okresu i pomóc przejść przez niego w możliwie najlepszej formie
Sonia Alicja Bednarek

Uwolnić kobiecość

„Przestań nieustannie korygować siebie. Zamiast dopasowywać się do jakiejś zewnętrznej wizji kobiecości, naprawiać i poprawiać siebie, wybierz samopoznanie…

Bóg jest Miłością?

Jeśli Bóg jest miłością, to dlaczego na świecie jest tyle cierpienia? Jeśli jest miłością, to dlaczego Bóg zezwala…