© Adobe Stock

Psychoterapia integracyjna – główne założenia | Przegląd

5 udostępnień
5
0
0

W latach 80. XX w. zaczęto na szeroką skalę rozwijać podejście integracyjne, które wykorzystuje elementy charakterystyczne dla poszczególnych szkół psychoterapeutycznych oraz umiejętnie łączy proponowane przez nie podejścia i metody leczenia zaburzeń.

W 2012 r. został przeprowadzony projekt badawczy finansowany przez Narodowe Centrum Nauki, dotyczący rynku usług psychoterapeutycznych w Polsce. Według zebranych danych, aż 54% terapeutów deklaruje, że swoje praktyki opiera na podejściu o charakterze integracyjnym.


Psychoterapia integracyjna w 7 głównych punktach:
  1. Nie ma uniwersalnego remedium na wszystkie zaburzenia, a każda jednostka powinna być poddana indywidualnemu oddziaływaniu terapeutycznemu, dopasowanemu do jej potrzeb. Co więcej klient ma pewną kontrolę nad wyborem rodzaju i technik terapeutycznych w trakcie procesu leczenia.
  1. Źródło zaburzeń psychicznych jest wieloaspektowe, dlatego analiza konkretnego przypadku i wybór metody leczenia nie powinny być ograniczane przez sztywne ramy jednego nurtu psychoterapeutycznego.
  1. Kluczowym elementem potrzebnym do zajścia zmiany jest relacja terapeutyczna oraz indywidualne predyspozycje jednostki. Ważnym aspektem jest aktywna postawa pacjenta, podczas gdy terapeuta uzależnia swoje podejście i model pracy od cech charakteru i potrzeb konkretnej osoby.
  1. Dobór odpowiedniej formy terapii jest oparty na całościowym obrazie człowieka, a więc jego sferze intelektualnej, emocjonalnej, fizycznej, duchowej, społecznej.
  1. Koncepcje, metody i narzędzia mogą być modyfikowane w trakcie procesu terapeutycznego w taki sposób, aby były odpowiednio dopasowane do ewolucji zachodzącej w pacjencie, zmian jego sytuacji życiowej oraz nabywanych doświadczeń.
  1. Synteza różnych podejść psychoterapeutycznych przebiega w sposób systemowy i na tej podstawie można wymienić 4 główne koncepcje nurtu integracyjnego: psychoterapia eklektyczna, terapia asymilatywna, integracja teoretyczna oraz integracja poprzez czynniki wspólne.
  1. Praca w tym nurcie jest wyzwaniem dla terapeuty, który musi zgłębić wiedzę na temat szeregu metod leczenia i ich oddziaływania na poszczególne zaburzenia w konkretnym kontekście.
Wskazania do zastosowania psychoterapii integracyjnej

Siła podejścia eklektycznego tkwi w możliwości szerokiego doboru efektywnych metod i spersonalizowanych narzędzi, co bezsprzecznie pozwala zmierzyć się z różnorakimi zaburzeniami o zróżnicowanym podłożu.

Badania poparte dowodami potwierdzają pozytywny wpływ podejścia integracyjnego w leczeniu problemów natury psychicznej typu: zespół stresu pourazowego, depresja, depresja poporodowa, zespół lęku uogólnionego, zespół lęku społecznego, fobie specyficzne, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, dysocjacyjne zaburzenie osobowości, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, jak również zaburzenia odżywiania.

Czas trwania i przebieg psychoterapii zintegrowanej

Szkoła integracyjna łączy wiele teorii tradycyjnych nurtów oraz wykorzystuje techniki i narzędzia zaczerpnięte z różnych koncepcji psychologicznych, ze względu na to ciężko jednoznacznie ustalić przebieg sesji, czas jej trwania i system pracy terapeuty. Zindywidualizowane podejście do człowieka oraz charakteru i złożoności jego zaburzenia z pewnością determinują konieczność każdorazowego ustalania kontraktu terapeutycznego przez obie strony relacji.

może Ci się spodobać
człowiek medytujący na tle panoramy gór

Duchowość, czyli co?

Bycie osobą religijną nie jest tożsame z byciem osobą uduchowioną. Można mieć wysoką inteligencję duchową będąc ateistą i…
Tomek Gruba cel egzystencji

Jesteśmy tu po to, aby doświadczać

Kim właściwie jesteśmy i jaki jest cel naszej egzystencji? – warsztat zabierający uczestników na poszukiwanie odpowiedzi właśnie na…
żałoba

Jak poradzić sobie z żałobą?

„Jedynym sposobem na odnalezienie spokoju jest pozwolenie przeszłości na bycie przeszłością” – mawiała dr Elisabeth Kübler-Ross, autorka książki…