© Adobe Stock

Guru Nanak – sikhizm – zasady , symbole, ciekawostki

0 udostępnień
0
0
0
Guru Nanak Dev Ji był mistykiem i prorokiem, poetą i pieśniarzem, a nawet podróżnikiem, ale przede wszystkim założycielem sikhizmu.

Urodzony 15 kwietnia 1469 roku w Pakistanie w kaście Khatis, która cieszyła się wysoką pozycją społeczną. Od wczesnych lat pełnił służbę kapłańską, a w wieku 30 lat doznał oświecenia podczas trzydniowej medytacji w strumieniu zwanym Kali Bein. Otrzymał wtedy boską wizję, przedstawiającą prawdziwą naturę rzeczywistości, Boga i ludzkiej egzystencji. Nanak wraz ze swoim muzułmańskim przyjacielem Mardaną udali się w podróż przez świat, odwiedzając przeróżne ośrodki religijne i głosząc boski przekaz. Pod koniec życia Nanak osiadł w Kartarpur (obecnie Pakistan), gdzie zmarł w 1539 roku. Został ogłoszony pierwszym z dziesięciu sikhijskich guru, a jego nauki zostały uwiecznione w 1604 roku w formie 974 hymnów w świętej księdze – „Shri Guru Granth Sahib”.

Nauczanie guru Nanaka w 7 punktach:
1. Jedność Bóg

Kluczowa jest wiara w jednego Boga, który jest bezosobowy, wieczny, wszechobecny i wszechwiedzący. Przed stworzeniem istniał tylko Bóg, natomiast za sprawą jego woli powstał świat, w którym dusza ludzka ulega iluzji przywiązania do materii. Bóg daje każdej istocie to, co jest jej potrzebne do życia, w związku z tym ludzie powinni mu zawierzyć i oddawać mu należną cześć.

„Jest tylko jeden Bóg, Jego imię to Prawda, On jest Stwórcą, nie boi się nikogo, jest bez nienawiści, On nigdy nie umiera, On jest poza cyklem narodzin i śmierci, On jest oświecony, On jest urzeczywistniany poprzez życzliwość Prawdziwego Guru. On był Prawdą na początku, był Prawdą, kiedy zaczęły się wieki i zawsze był Prawdą, On jest także Prawdą teraz”.

2. Znaczenie guru

Jednym z filarów religii jest kult dziesięciu guru. Guru jest przewodnikiem duchowym, głosem Boga i źródłem prawdziwej wiedzy. W celu osiągnięcia zbawienia trzeba podążać ścieżką wyznaczoną przez guru i stosować się do jego wytycznych. Jedynie przewodnicy są w stanie oświetlić drogę duszy i poprowadzić ją do bezpiecznej przystani.

„Niech żaden człowiek na świecie nie żyje w złudzeniu. Bez Guru nikt nie może przejść na drugi brzeg”.

3. Prawda

Zbliżenie się do Boga jest możliwe poprzez stawanie po stronie prawdy bez poczucia strachu, bycie uczciwym, uprzejmym i traktowanie bliźnich z szacunkiem i równością. „Prawda” jest też rozumiana poprzez uświadomienie sobie prawdziwej natury wszechświata, jedności wszystkich istot oraz duchowej głębi życiowych doświadczeń.

„Uświadomienie sobie Prawdy jest wyższe niż wszystko inne. Ale jeszcze wyżej jest prawdziwe życie”.

4. Brak dyskryminacji

Sikhizm szczególnie podkreślał brak dyskryminacji i podziałów ze względu na pochodzenie, wyznanie czy status materialny. Wszyscy ludzie są równi, a kastowość powinna być zniesiona, gdyż liczą się wyłącznie słowa i czyny człowieka. Sikhizm zrównuje także rangę kobiety i mężczyzny, co stawia kobiety na wysokiej pozycji społecznej w przeciwieństwie do większości religii. Kobiety mogą uczestniczyć we wszystkich religijnych i społecznych obrzędach oraz rytuałach, mogą także prowadzić modlitwy i odczytywać publicznie Świętą Księgę, a nawet kierować świątynią (gurdwarą).

„Ten, kto uważa wszystkich ludzi za równych, jest religijny”.

5. Trzy reguły życia

Życie sikha powinno być oparte na kodeksie etycznym, którego głównymi filarami są: praca, medytacja, i służba innym.

  • Naam Japna – kontemplacja Boga poprzez medytację o każdej porze dnia i nocy podczas każdej czynności oraz permanentne studiowanie świętych pism.
  • Kirat Karo – zarabianie na życie w uczciwy sposób poprzez wykonywanie poważnej i pożytecznej pracy, zamiast noszenia ze sobą miski żebraka i wykorzystywania hojności zwykłych ludzi.
  • Vand Chakko – bezinteresowna, czynna służba społeczeństwu, poprzez udzielanie wsparcia fizycznego, psychicznego i materialnego.


„Uczyń Ciszę swoim zadaniem do wykonania, współczucie swoim bogactwem, a miskę żebraka zastąp medytacją”.

6. Pięć impulsów zła

Cierpienie duszy jest spowodowane pięcioma słabościami ludzkiej natury, a mianowicie żądzą, chciwością, przywiązaniem, gniewem i ego. Tworzą one fałszywe przywiązanie do przemijających aspektów tego świata i sprawiają, że człowiek żyje w iluzji (mayi), która stoi mu na drodze do osiągnięcia zbawienia. Reasumując, rozmyślanie o Bogu i przykładne życie według trzech powyższych reguł pozwala na pokonanie słabości i zjednoczenie się z Najwyższym.

„Ciało jest fałszywe, ubrania są fałszywe; fałszywe jest piękno”.

7. Brak rytuałów

Sikhizm odrzuca dogmaty, przesądy i rytuały. Wierni nie uczestniczą w zewnętrznych praktykach religijnych, takich jak: post, pielgrzymki do świętych miejsc czy składanie ofiar ze zwierząt, ponieważ w żaden sposób nie pomaga to w osiągnięciu oświecenia. Bóg jest wszędzie, a zjednoczyć się z nim można jedynie poprzez dobre uczynki, szacunek dla bliźnich i osobistą, głęboką medytację.

„Bądźcie łaskawi dla wszystkich istot, to jest bardziej chwalebne niż kąpiel w sześćdziesięciu ośmiu świętych sanktuariach pielgrzymkowych i ofiarowanie pieniędzy”.

Ciekawostki – symbole sikhizmu

Charakterystyczne, zewnętrzne atrybuty, które odróżniają sikhów, to tzw. pięć K.

  • tradycja noszenia długiej brody oraz długich włosów ukrywanych pod turbanem,
  • stalowa obrączka noszona na prawym nadgarstku – symbolizuje wierność religii,
  • bawełniane spodnie do kolan, zapewniające wygodę w boju,
  • grzebień z drewna lub kości słoniowej, służący utrzymaniu czystości włosów i brody,
  • Kirpan – sztylet lub mały miecz służący do obrony oraz będący symbolem siły i męstwa.
Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

może Ci się spodobać